Το προπατορικό αμάρτημα είναι πολύ σημαντικό. Είναι από τα πιο σημαντικά συμβάντα στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι ο μόνος λόγος που δεν είμαστε ακόμα στον Παράδεισο δίπλα στον Κύριο. Είναι αυτό που μας χώρισε από το Θεό γιατί οι προπάτορές μας έκαναν μια αμαρτία. Παρόλα αυτά γενικά δε μιλάμε πολύ για αυτό, αν και είναι σημείο κλειδί και υπάρχουν πολλά πνευματικά μαθήματα που μπορούμε να αποκτήσουμε από αυτό.
Τι έκαναν οι πρωτόπλαστοι; Έφαγαν τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού, παρότι ο Θεός τους το είχε απαγορεύσει ρητά. Αυτή είναι μια ιστορία που όλοι την έχουν ακούσει αλλά ελάχιστοι τη καταλαβαίνουν. Γιατί μέσα σε αυτή τη μικρή ιστορία κρύβονται σημαντικές πνευματικές αλήθειες.
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: Ποιά ήταν η αμαρτία; Ποιό ήταν το πρόβλημα; Τόσο σοβαρό ήταν που εκεί που έτρωγαν μήλα και πορτοκάλια, είπαν να φάνε και κάτι άλλο; Ήταν αυτός λόγος να φύγουμε από το παράδεισο; Να καταδικαστεί μια ολόκληρη ανθρωπότητα στη βία στη κακία το μίσος το πόνο το θάνατο και την αρρώστια; Για ένα φρούτο;
Το πρόβλημα δεν ήταν το φρούτο. Δεν ήμουν μπροστά και δε μπορώ να ξέρω αν όντως υπήρχε ένα τέτοιο δέντρο με συγκεκριμένο καρπό. Μπορεί να ήταν και μια μηλιά, δε σημαίνει κατά ανάγκη πως ήταν ένα ιδιαίτερο δέντρο. Η αμαρτία εξάλλου δεν ήταν πως το συγκεκριμένο δέντρο ήταν τοξικό κλπ. Η αμαρτία ήταν η παρακοή στο Θεό. Η ανυπακοή. Ο μη σεβασμός στο θέλημα του Θεού.
Μέχρι εδώ αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Όμως υπάρχει και μια άλλη σημαντική προέκταση. Με την αμαρτία αυτή, άνοιξε ο νους των πρωτόπλαστων και συνειδητοποίησαν την έννοια του καλού και του κακού. Καλό είναι ό,τι αρέσει στο Θεό και κακό είναι ό,τι δε Του αρέσει. Αυτό το συνειδητοποίησαν οι πρωτόπλαστοι καλά και έγινε κτήμα της ανθρωπότητας. Από τότε μια φωνή της συνείδησης υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, ακόμη κι αν επιλέγουν να μη την υπακούν.
Τι ήταν το πρώτο πράγμα που έκανε ο Αδάμ μετά από αυτό το γεγονός; Κρύφτηκε από το Θεό. Γιατί; Γιατί ήταν γυμνός. Ο Αδάμ όμως πάντα ήταν γυμνός. Δεν ένιωθε ντροπή πριν, γιατί ένιωσε μετά; Η απάντηση είναι γιατί κατάλαβε πως αυτό δεν ήταν σωστό. Έπρεπε όταν μιλάει στο Θεό, να Τον σέβεται και να είναι ευπρεπής. Όμως δεν είχε αμαρτία μπροστά στο Θεό, γιατί ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΕ. Ο Θεός δε του έδωσε ποτέ εντολή να ντυθεί. Άρα δεν είχε αμαρτία ο Αδάμ για αυτό. Βλέπετε οι κανόνες και οι εντολές, είναι λεπτομέρειες και διαδικαστικά ζητήματα. Η αμαρτία είναι μία, μόνο μία: Να αρνούμαστε το Θεό. Να κάνουμε εν γνώση μας αυτά που δε Του αρέσουν. Μόνο αυτή η αμαρτία υπάρχει στην ουσία, όλες οι άλλες αμαρτίες προκύπτουν από αυτή. Όλες οι αμαρτίες είναι εκφάνσεις αυτής της αμαρτίας, του διαχωρισμού μας δηλαδή από το Θεό, της κόντρας μας με το θέλημά Του, του εγωισμού μας που υπερκαλύπτει τον Θεό.
Ο Αδάμ, έμαθε από τη γνώση του καλού και του κακού, πως δεν ήταν ευπρεπής και έπρεπε να ντύνεται μπροστά στο Θεό. Για αυτό κρύφτηκε. Γιατί η γνώση του καλού και του κακού τον έκανε να καταλαβαίνει την αμαρτία και να μη θέλει να την κάνει. Όμως υπήρχε ένα ακόμη θέμα. Δεν είχε ρούχα να βάλει. Έτσι λοιπόν προκύπτει η επόμενη πνευματική αλήθεια: Ο Θεός σκότωσε ζώα και έφτιαξε ρούχα για τον Αδάμ και την Εύα. Έτσι ώστε με αυτά να μπορούν να μη ντρέπονται. Γιατί αυτό είναι σημαντικό πνευματικά;
Η λύση που έδωσε ο Θεός στον Αδάμ, για να μη ντρέπεται, ήταν να θυσιάσει ζώα για να εξιλεωθεί. Χύνοντας το αίμα των θυσιών, εξευμενίζονταν οι άνθρωποι για την αμαρτία τους. Αυτές οι θυσίες δεν ήταν τέλειες, γιατί τα ζώα δεν ήταν τέλεια. Έδιναν μόνο προσωρινή εξιλέωση, προσωρινή κάλυψη ντροπής. Αργότερα θα ερχόταν ο Ιησούς, και θα γινόταν η τέλεια θυσία που θα έχυνε το αίμα Του για τον εξιλέωση από την αμαρτία όλων όσων πίστευαν σε Αυτόν.
Τι έκαναν οι πρωτόπλαστοι; Έφαγαν τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού, παρότι ο Θεός τους το είχε απαγορεύσει ρητά. Αυτή είναι μια ιστορία που όλοι την έχουν ακούσει αλλά ελάχιστοι τη καταλαβαίνουν. Γιατί μέσα σε αυτή τη μικρή ιστορία κρύβονται σημαντικές πνευματικές αλήθειες.
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: Ποιά ήταν η αμαρτία; Ποιό ήταν το πρόβλημα; Τόσο σοβαρό ήταν που εκεί που έτρωγαν μήλα και πορτοκάλια, είπαν να φάνε και κάτι άλλο; Ήταν αυτός λόγος να φύγουμε από το παράδεισο; Να καταδικαστεί μια ολόκληρη ανθρωπότητα στη βία στη κακία το μίσος το πόνο το θάνατο και την αρρώστια; Για ένα φρούτο;
Το πρόβλημα δεν ήταν το φρούτο. Δεν ήμουν μπροστά και δε μπορώ να ξέρω αν όντως υπήρχε ένα τέτοιο δέντρο με συγκεκριμένο καρπό. Μπορεί να ήταν και μια μηλιά, δε σημαίνει κατά ανάγκη πως ήταν ένα ιδιαίτερο δέντρο. Η αμαρτία εξάλλου δεν ήταν πως το συγκεκριμένο δέντρο ήταν τοξικό κλπ. Η αμαρτία ήταν η παρακοή στο Θεό. Η ανυπακοή. Ο μη σεβασμός στο θέλημα του Θεού.
Μέχρι εδώ αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Όμως υπάρχει και μια άλλη σημαντική προέκταση. Με την αμαρτία αυτή, άνοιξε ο νους των πρωτόπλαστων και συνειδητοποίησαν την έννοια του καλού και του κακού. Καλό είναι ό,τι αρέσει στο Θεό και κακό είναι ό,τι δε Του αρέσει. Αυτό το συνειδητοποίησαν οι πρωτόπλαστοι καλά και έγινε κτήμα της ανθρωπότητας. Από τότε μια φωνή της συνείδησης υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, ακόμη κι αν επιλέγουν να μη την υπακούν.
Τι ήταν το πρώτο πράγμα που έκανε ο Αδάμ μετά από αυτό το γεγονός; Κρύφτηκε από το Θεό. Γιατί; Γιατί ήταν γυμνός. Ο Αδάμ όμως πάντα ήταν γυμνός. Δεν ένιωθε ντροπή πριν, γιατί ένιωσε μετά; Η απάντηση είναι γιατί κατάλαβε πως αυτό δεν ήταν σωστό. Έπρεπε όταν μιλάει στο Θεό, να Τον σέβεται και να είναι ευπρεπής. Όμως δεν είχε αμαρτία μπροστά στο Θεό, γιατί ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΕ. Ο Θεός δε του έδωσε ποτέ εντολή να ντυθεί. Άρα δεν είχε αμαρτία ο Αδάμ για αυτό. Βλέπετε οι κανόνες και οι εντολές, είναι λεπτομέρειες και διαδικαστικά ζητήματα. Η αμαρτία είναι μία, μόνο μία: Να αρνούμαστε το Θεό. Να κάνουμε εν γνώση μας αυτά που δε Του αρέσουν. Μόνο αυτή η αμαρτία υπάρχει στην ουσία, όλες οι άλλες αμαρτίες προκύπτουν από αυτή. Όλες οι αμαρτίες είναι εκφάνσεις αυτής της αμαρτίας, του διαχωρισμού μας δηλαδή από το Θεό, της κόντρας μας με το θέλημά Του, του εγωισμού μας που υπερκαλύπτει τον Θεό.
Ο Αδάμ, έμαθε από τη γνώση του καλού και του κακού, πως δεν ήταν ευπρεπής και έπρεπε να ντύνεται μπροστά στο Θεό. Για αυτό κρύφτηκε. Γιατί η γνώση του καλού και του κακού τον έκανε να καταλαβαίνει την αμαρτία και να μη θέλει να την κάνει. Όμως υπήρχε ένα ακόμη θέμα. Δεν είχε ρούχα να βάλει. Έτσι λοιπόν προκύπτει η επόμενη πνευματική αλήθεια: Ο Θεός σκότωσε ζώα και έφτιαξε ρούχα για τον Αδάμ και την Εύα. Έτσι ώστε με αυτά να μπορούν να μη ντρέπονται. Γιατί αυτό είναι σημαντικό πνευματικά;
Η λύση που έδωσε ο Θεός στον Αδάμ, για να μη ντρέπεται, ήταν να θυσιάσει ζώα για να εξιλεωθεί. Χύνοντας το αίμα των θυσιών, εξευμενίζονταν οι άνθρωποι για την αμαρτία τους. Αυτές οι θυσίες δεν ήταν τέλειες, γιατί τα ζώα δεν ήταν τέλεια. Έδιναν μόνο προσωρινή εξιλέωση, προσωρινή κάλυψη ντροπής. Αργότερα θα ερχόταν ο Ιησούς, και θα γινόταν η τέλεια θυσία που θα έχυνε το αίμα Του για τον εξιλέωση από την αμαρτία όλων όσων πίστευαν σε Αυτόν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου