Το προπατορικό αμάρτημα

Το προπατορικό αμάρτημα είναι πολύ σημαντικό. Είναι από τα πιο σημαντικά συμβάντα στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι ο μόνος λόγος που δεν είμαστε ακόμα στον Παράδεισο δίπλα στον Κύριο. Είναι αυτό που μας χώρισε από το Θεό γιατί οι προπάτορές μας έκαναν μια αμαρτία. Παρόλα αυτά γενικά δε μιλάμε πολύ για αυτό, αν και είναι σημείο κλειδί και υπάρχουν πολλά πνευματικά μαθήματα που μπορούμε να αποκτήσουμε από αυτό.

Τι έκαναν οι πρωτόπλαστοι; Έφαγαν τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού, παρότι ο Θεός τους το είχε απαγορεύσει ρητά. Αυτή είναι μια ιστορία που όλοι την έχουν ακούσει αλλά ελάχιστοι τη καταλαβαίνουν. Γιατί μέσα σε αυτή τη μικρή ιστορία κρύβονται σημαντικές πνευματικές αλήθειες.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: Ποιά ήταν η αμαρτία; Ποιό ήταν το πρόβλημα; Τόσο σοβαρό ήταν που εκεί που έτρωγαν μήλα και πορτοκάλια, είπαν να φάνε και κάτι άλλο; Ήταν αυτός λόγος να φύγουμε από το παράδεισο; Να καταδικαστεί μια ολόκληρη ανθρωπότητα στη βία στη κακία το μίσος το πόνο το θάνατο και την αρρώστια; Για ένα φρούτο;

Το πρόβλημα δεν ήταν το φρούτο. Δεν ήμουν μπροστά και δε μπορώ να ξέρω αν όντως υπήρχε ένα τέτοιο δέντρο με συγκεκριμένο καρπό. Μπορεί να ήταν και μια μηλιά, δε σημαίνει κατά ανάγκη πως ήταν ένα ιδιαίτερο δέντρο. Η αμαρτία εξάλλου δεν ήταν πως το συγκεκριμένο δέντρο ήταν τοξικό κλπ. Η αμαρτία ήταν η παρακοή στο Θεό. Η ανυπακοή. Ο μη σεβασμός στο θέλημα του Θεού.

Μέχρι εδώ αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Όμως υπάρχει και μια άλλη σημαντική προέκταση. Με την αμαρτία αυτή, άνοιξε ο νους των πρωτόπλαστων και συνειδητοποίησαν την έννοια του καλού και του κακού. Καλό είναι ό,τι αρέσει στο Θεό και κακό είναι ό,τι δε Του αρέσει. Αυτό το συνειδητοποίησαν οι πρωτόπλαστοι καλά και έγινε κτήμα της ανθρωπότητας. Από τότε μια φωνή της συνείδησης υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, ακόμη κι αν επιλέγουν να μη την υπακούν.

Τι ήταν το πρώτο πράγμα που έκανε ο Αδάμ μετά από αυτό το γεγονός; Κρύφτηκε από το Θεό. Γιατί; Γιατί ήταν γυμνός. Ο Αδάμ όμως πάντα ήταν γυμνός. Δεν ένιωθε ντροπή πριν, γιατί ένιωσε μετά; Η απάντηση είναι γιατί κατάλαβε πως αυτό δεν ήταν σωστό. Έπρεπε όταν μιλάει στο Θεό, να Τον σέβεται και να είναι ευπρεπής. Όμως δεν είχε αμαρτία μπροστά στο Θεό, γιατί ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΕ. Ο Θεός δε του έδωσε ποτέ εντολή να ντυθεί. Άρα δεν είχε αμαρτία ο Αδάμ για αυτό. Βλέπετε οι κανόνες και οι εντολές, είναι λεπτομέρειες και διαδικαστικά ζητήματα. Η αμαρτία είναι μία, μόνο μία: Να αρνούμαστε το Θεό. Να κάνουμε εν γνώση μας αυτά που δε Του αρέσουν. Μόνο αυτή η αμαρτία υπάρχει στην ουσία, όλες οι άλλες αμαρτίες προκύπτουν από αυτή. Όλες οι αμαρτίες είναι εκφάνσεις αυτής της αμαρτίας, του διαχωρισμού μας δηλαδή από το Θεό, της κόντρας μας με το θέλημά Του, του εγωισμού μας που υπερκαλύπτει τον Θεό.

Ο Αδάμ, έμαθε από τη γνώση του καλού και του κακού, πως δεν ήταν ευπρεπής και έπρεπε να ντύνεται μπροστά στο Θεό. Για αυτό κρύφτηκε. Γιατί η γνώση του καλού και του κακού τον έκανε να καταλαβαίνει την αμαρτία και να μη θέλει να την κάνει. Όμως υπήρχε ένα ακόμη θέμα. Δεν είχε ρούχα να βάλει. Έτσι λοιπόν προκύπτει η επόμενη πνευματική αλήθεια: Ο Θεός σκότωσε ζώα και έφτιαξε ρούχα για τον Αδάμ και την Εύα. Έτσι ώστε με αυτά να μπορούν να μη ντρέπονται. Γιατί αυτό είναι σημαντικό πνευματικά;

Η λύση που έδωσε ο Θεός στον Αδάμ, για να μη ντρέπεται, ήταν να θυσιάσει ζώα για να εξιλεωθεί. Χύνοντας το αίμα των θυσιών, εξευμενίζονταν οι άνθρωποι για την αμαρτία τους. Αυτές οι θυσίες δεν ήταν τέλειες, γιατί τα ζώα δεν ήταν τέλεια. Έδιναν μόνο προσωρινή εξιλέωση, προσωρινή κάλυψη ντροπής. Αργότερα θα ερχόταν ο Ιησούς, και θα γινόταν η τέλεια θυσία που θα έχυνε το αίμα Του για τον εξιλέωση από την αμαρτία όλων όσων πίστευαν σε Αυτόν.

Προγαμιαίες σχέσεις και λοιπές ανοησίες

Πρέπει να σας ξεκαθαρίσω κάτι. Κάτι που δε σας λένε οι ιερείς ή σας το λένε λάθος. Η έννοια της "προγαμιαίας σχέσης" δεν υπάρχει. Στα μάτια του Κυρίου δεν υπάρχουν σεξουαλικές σχέσεις "πριν το γάμο". Στα μάτια του Κυρίου υπάρχουν σεξουαλικές σχέσεις, ΤΕΛΟΣ. Απλά χωρίζονται σε ευλογημένες, με την άδεια και την έγκριση του Κυρίου, και σε πορνικές. Αυτό είναι όλο.

Ο γάμος δεν είναι η τελετή. Ο γάμος είναι το σεξ. Είναι η ένωση 2 ανθρώπων. Για αυτό άλλωστε και όταν θέλουμε να μιλήσουμε για τη πράξη του σεξ λέμε "γαμάω"... Ρήμα που υπάρχει και στο Ευαγγέλιο.... Η τελετή ήταν απλά μια γιορτούλα για να γιορτάσει την έναρξη της σχέσης 2 ανθρώπων. Στα μάτια του Θεού, αν πήγες με μια γυναίκα, τη παντρεύτηκες. Μην έχετε αυταπάτες.

Η ανθρώπινη Εκκλησία ορίζει το γάμο με τη τελετή, γιατί έτσι γουστάρει να μπλέκεται στις υποθέσεις των ανθρώπων και να μαζεύει και χρήμα. Για τη κονόμα και την εξουσία. Ο "επίσημος" γάμος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα χαρτί. Ένα χαρτί και μια τελετή κι ένα γαμήλιο πάρτυ μετά (τώρα τελευταία και πριν, με στριπτιτζούδες, το λένε μπάτσελορ....).

Θα μου πείτε "μα τι μας λες, δηλαδή εμείς που έχουμε πάει με 50 και 100 εραστές, έχουμε παντρευτεί τόσες φορές;". ΝΑΙ, είναι η απάντηση. Έχετε καταντήσει ΚΤΗΝΗ. Και δε το καταλαβαίνετε κιόλας....

Πράγμα που καθιστά τον περιορισμό των 3 "επίσημων" γάμων της Ορθοδοξίας, γελοίο. Λες και είναι παρθένες όσες παντρεύονται σήμερα.... Απλή υποκρισία. Οι περισσότεροι που πάνε και παντρεύονται έχουν ήδη κάνει πάνω από 3 γάμους στα μάτια του Κυρίου.

Όσοι και όσες έχετε σχέση ή συζείτε με κάποιο/α σύντροφο, είστε ήδη παντρεμένοι στα μάτια του Θεού. Μη νομίζετε πως επειδή δεν έχετε κάνει τη τελετή αλλάζει κάτι. Φροντίστε να αγαπάτε τον άνθρωπό σας και να ζητήσετε από το Θεό να ευλογήσει τη σχέση σας. Το γάμο με τη τελετή κάντε τον, αλλά είναι απλά για το θεαθήναι. Μη σκάτε αν δεν έχετε λεφτά όμως, και μια σεμνή τελετή με μια βολτίτσα για φαΐ με συγγενείς και λίγους φίλους αρκεί.

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι ο βράχος μας!

Θέλετε να σας πω γιατί πολλοί θα πλανηθούν από τον Αντίχριστο; Γιατί δεν στηρίζονται στον Βράχο, τον Γιο του Θεού! Γιατί στηρίζονται σε διδασκαλίες ανθρώπων και σε "παππούληδες", αντί να στηρίζονται στον Μεσσία.

Αφήστε τους "παππούληδες", τους "γέροντες" και τις "γερόντισσες" στην άκρη. Αφήστε τους θεολόγους, αφήστε τους ιερείς και τους διακόνους. Αφήστε τους μοναχούς και τις μοναχές.

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ! Πάνω σε αυτόν τον βράχο να χτίσετε το σπίτι σας. Όλα να τα εξετάζετε με βάση τη διδασκαλία Του κι αν για κάτι απορείτε να προσεύχεστε και να Τον ρωτάτε!

Δε χρειάζεστε μεσίτες ούτε εκπροσώπους. Οι άνθρωποι είναι άνθρωποι, είναι αδύναμοι, με σφάλματα. Έχετε μεσίτη τον Ιησού Χριστό, μόνο Εκείνον να ακούτε.

Αν θέλετε να πάτε στο Παράδεισο, ο Ιησούς Χριστός είναι ο δρόμος. Και μπορείτε να τον γνωρίζετε αν διαβάσετε το Ευαγγέλιο. Μην αφήνετε να σας πλανέψουν. Είναι υποχρέωσή σας να διαβάζετε το Ευαγγέλιο, το 2020 όλοι γνωρίζετε ανάγνωση και γραφή και όλοι έχετε πρόσβαση στο ίντερνετ, κι αν δεν έχετε, ένα έντυπο της Καινής Διαθήκης είναι φτηνό. Δεν έχετε καμία δικαιολογία να αδιαφορείτε για το Λόγο του Θεού. Οι χωρικοί του 1000μΧ είχαν δικαιολογία γιατί ήταν αγράμματοι ή/και δεν είχαν πρόσβαση στα χειρόγραφα γιατί ήταν πανάκριβα. Εσείς, ΔΕΝ έχετε....

Χτίστε στον βράχο το σπίτι σας! Ζητήστε από τον Ιησού να σας διδάξει και θα σας δοθεί. Ποτέ μη δεχτείτε κανέναν και τίποτα, αν ακυρώνει έστω κι ένα κόμμα ή μια τελεία από το Λόγο του Θεού.

Πως έγινα πιστός Χριστιανός

Θέλω να σας διηγηθώ το ξεκίνημα της προσωπικής μου ιστορίας. Στη προσωπική μου ζωή δεν μιλάω για αυτό, γιατί είναι κάτι που δε γίνεται πιστευτό εύκολα. Όμως εδώ είμαι ανώνυμος, και μπορώ να σας πω την αλήθεια πιο άνετα. Αυτό που θα σας διηγηθώ είναι η αλήθεια όπως έγινε και τη θυμάμαι (γιατί πάνε και 2 δεκαετίες από τότε περίπου).

Μεγάλωσα στην Αθήνα. Βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος, αλλά δεν ήμουν ποτέ πραγματικά πιστός. Δε πήγαινα στην Εκκλησία, δεν ασχολιόμουν, πέρα από το τυπικό Εκκλησιασμό με το σχολείο, κανά γάμο, καμιά βάπτιση, το Πάσχα, κλπ. Ξέρετε, τα γνωστά τα νεοελληνικά. Παιδί ενός διαλυμένου γάμου, κανείς δεν ασχολιόταν με εμένα για να μου διδάξει το Ευαγγέλιο.

Όλα άλλαξαν γύρω στα 18 μου χρόνια. Ήταν άνοιξη θυμάμαι. Ήταν βράδυ και είχα ξαπλώσει. Τότε ξαφνικά μου συνέβη κάτι καταπληκτικό που το θυμάμαι σαν να είναι τώρα. Μπορεί να μη θυμάμαι 100% καθαρά όλα τα πέριξ αυτής της ιστορίας, αλλά την αίσθηση εκείνη δε νομίζω να τη ξεχάσω ποτέ, τη ζω σαν τότε. Ένιωσα σαν ένας τεράστιος πνευματικός τυφώνας να "ρουφάει" τη ψυχή μου προς τον ουρανό, προς ένα είδος φωτός. Βασικά δεν έβλεπα κάτι με τα μάτια μου αλλά ένιωθα πως ήμουν σε ένα παράξενο χώρο πνευματικά. Ήταν λες και κάποιος τράβηξε τη ψυχή μου στο διάστημα ένα πράγμα. Έβλεπα ένα φως, αλλά ήταν σαν να ήταν θολό. Σαν να το βλέπω μέσα από ένα θολωμένο τζάμι. Ένιωθα πως η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει, χτύπαγε με τρομερή ταχύτητα. Φοβήθηκα πάρα πολύ γιατί δε καταλάβαινα τι συμβαίνει. Δεν ένιωθα πως ήταν όνειρο, είχα πλήρεις τις αισθήσεις μου, δεν ήμουν κοιμισμένος για αυτό είμαι σίγουρος. Μπορούσα 100% να ελέγξω τις σκέψεις μου. Νόμιζα πως είχα πεθάνει, ή θα πεθάνω σύντομα. Ξαφνικά συνέλαβα τον εαυτό μου να απαγγέλει το "Πιστεύω". Μου φάνηκε απίστευτα παράξενο γιατί το Πιστεύω δε το γνώριζα, αν με βάλεις σήμερα να το απαγγείλω δε το θυμάμαι απ'έξω, κι όμως τότε το είπα φαρσί. Όταν το έκανα αυτό, τότε ξαφνικά, σαν να πατήθηκε ένας διακόπτης, επανήλθα στο σώμα μου. Απότομα. Τότε συνέβη κάτι εξίσου παράξενο. Ενώ όση ώρα ήμουν σε αυτή τη κατάσταση η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει, όταν τελείωσε η καρδιά μου ήταν τόσο ήρεμη που νόμιζα πως δε χτύπαγε καθόλου. Τέτοια γαλήνη δε θυμάμαι να έχω νιώσει πολλές φορές στη ζωή μου. Τέλεια ηρεμία. Σηκώθηκα, πήγα ήπια λίγο νερό, ξαναγύρισα στο κρεβάτι μου, και κοιμήθηκα. Το πρωί δε το πολυσκεφτόμουν αυτό που μου συνέβη. Ήξερα πως είχε γίνει κάτι θαυμαστό, αλλά δε μπορούσα να το εξηγήσω και προτιμούσα να μη το σκέφτομαι.

Εκείνες της μέρες επισκέφτηκα τη μητέρα μου. Η μητέρα μου λίγο πριν φύγω, μου είπε πως είχε βρει στο κάδο σκουπιδιών έξω από το σπίτι μια Καινή Διαθήκη, του Κολιτσάρα αν θυμάμαι καλά. Ήταν σε καλή κατάσταση, πεντακάθαρη. Επέμενε να την πάρω. Τη πήρα κι εγώ, πήγα σπίτι, και άρχισα να τη διαβάζω μονορούφι με μια απίστευτη όρεξη που δε μπορούσα να εξηγήσω. Είχα αποκτήσει μια πείνα για την αλήθεια του Κυρίου. Τη διάβασα από το εξώφυλλο ως το οπισθόφυλλο. Μετά πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο στη γειτονιά, αγόρασα την Π.Διαθήκη, και έκανα ακριβώς το ίδιο, από την αρχή ως το τέλος. Μετά τις ξαναδιάβασα....

Έτσι έγινα Χριστιανός. Συνειδητά εννοώ. Άρχισα να ερευνώ, να ψάχνω, να ζητάω να μαθαίνω, να προσεύχομαι. Πήγαινα και κάποιες φορές στην Εκκλησία, αλλά  το έκοψα αργότερα. Ένιωθα πως η ανθρώπινη Εκκλησία δε με γεμίζει, εγώ ήθελα άλλα πράγματα. Αλλά για αυτό θα γράψω σε άλλο άρθρο.

Αυτή η ιστορία είναι 100% αληθινή. Δεν είναι η ιδέα μου ούτε πουλάω παραμύθια. Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι κάτι που διηγούμαι στον καθένα. Την γράφω εδώ γιατί ίσως κάποιος την διαβάσει και έχει κι αυτός να μοιραστεί κάποια παρόμοια ιστορία, ίσως κάποιος να έχει αμφιβολίες πως "υπερφυσικά"-"μεταφυσικά" γεγονότα συμβαίνουν στις μέρες μας. Σας υπογράφω, ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ. Και έχω κι άλλα (και πιο θαυμαστά) γεγονότα να σας διηγηθώ στο μέλλον.

Η κοσμική Εκκλησία και η Νύφη του Κυρίου

Υπάρχει μια πολύ σημαντική διάκριση που πρέπει να κάνουμε νωρίς όταν μιλάμε για την Εκκλησία. Πρέπει να εξηγήσουμε τι είναι η πραγματική Εκκλησία, το Σώμα του Ιησού Χριστού, η Νύφη Του. Και επίσης να εξηγήσουμε τι συμβαίνει με τις ανθρώπινες Εκκλησίες, τα δόγματα, τους ναούς, τα ιερατεία... Γιατί πολλές φορές χρησιμοποιούμε την λέξη Εκκλησία για να πούμε εντελώς διαφορετικά πράγματα, και υπάρχει σύγχυση.

Τι είναι λοιπόν στη πραγματικότητα η Εκκλησία του Χριστού; Είναι το σύνολο των πιστών ψυχών που με φωτισμό του Αγίου Πνεύματος έχουν δεχτεί ως Σωτήρα τους τον Ιησού Χριστό, τον Γιο Του Θεού. Είναι το σύνολο των Καλεσμένων στο Γάμο, που έχουν αποδεχτεί τη πρόσκληση. Αυτό το σύνολο αποτελείται από όλες τις φυλές και τα έθνη και τα δόγματα. Στα μάτια του Κυρίου δε γίνεται διαχωρισμός, ο Κύριος βλέπει καρδιές. Δεν έχουμε κάποια "συλλογική σύμβαση" με το Θεό, ο καθένας μας έχει την ατομική του σχέση μαζί Του. Μέλη της Εκκλησίας μπορεί να  υπάρχουν στη Μητρόπολη Αθηνών, μέλη της μπορεί να υπάρχουν και στους Εσκιμώους στο Β. Πόλο.... Ο Κύριος γνωρίζει τα πρόβατά Του, κι εκείνα ακούνε τη φωνή Του, ανεξάρτητα από τις επίγειες οργανώσεις και τις διδασκαλίες ανθρώπων.

Πως γίνεται κάποιος μέλος της Εκκλησίας του Κυρίου; Είναι υπερβολικά απλό και εύκολο. Μαθαίνεις για τον Ιησού και τη Διδασκαλία του από την Αγία Γραφή, αναγνωρίζεις πως ήταν ο Γιος του Θεού και Τον αποδέχεσαι ως Σωτήρα σου. Στη συνέχεια ζεις τη ζωή σου σύμφωνα με τη διδασκαλία Του με την ελπίδα πως η πίστη σου στον Σωτήρα σου θα σε σώσει από τη καταδίκη της αμαρτίας. Τελεία. Δε χρειάζεται κάποια τελετή, ή να σε εγγράψουν σε κάποιο καταστατικό. Θα λάβεις σφράγισμα από το Πνεύμα το Άγιο και το όνομά σου ο Κύριος θα το γράψει στο βιβλίο της Ζωής. Αυτό δεν αφορά τους ανθρώπους ούτε και οι άνθρωποι γνωρίζουν αν θα γίνει στη περίπτωσή σου ή όχι. Μόνο ο Κύριος αποφασίζει, και η ζωή σου είναι στα χέρια Του. Σε Εκείνον χρωστάς και με Εκείνον έχεις να ρυθμίσεις τις υποθέσεις σου.

Οι ανθρώπινες Εκκλησίες, είναι ανθρώπινα ιδρύματα που στόχο είχαν και σε αρκετές περιπτώσεις έχουν ακόμα, την διάδοση του Ευαγγελίου στα πέρατα της Γης και τη στήριξη των πιστών στο δύσκολο δρόμο του Κυρίου. Η Εκκλησίες αρχικά ήταν ένα ενιαίο δόγμα, με κάποιες διαφωνίες, αλλά σε γενικές γραμμές ήταν Μία. Με το πέρασμα των αιώνων όμως, ο πονηρός με διάφορες μεθόδους τις σκόρπισε σε σημείο σήμερα να υπάρχουν χιλιάδες δόγματα και υποδιαιρέσεις, και φυσικά το κάθε δόγμα πιστεύει πως αυτό έχει την απόλυτη αλήθεια και οι άλλοι είναι αιρετικοί....

Η ορθή διδασκαλία είναι γραμμένη στην Αγία Γραφή. Ο αγαπημένος μας Κύριος φρόντισε αυτή να περάσει στα χέρια μας και να μας διδάξει ό,τι χρειαζόμαστε για να πιστέψουμε και να σωθούμε. Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν επωφελείς διδασκαλίες εκτός της Αγίας Γραφής, από ενάρετους ανθρώπους και φωτισμένους. Φυσικά και υπάρχουν αμέτρητες τέτοιες. Όμως η Αγία Γραφή είναι ο χάρτης μας, και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι η πυξίδα μας. Αν κάτι είναι ενάντιο στην Αγία Γραφή, τότε πρέπει να το απορρίπτουμε. Ο Κύριος φρόντισε για την ορθή διδασκαλία της Αγίας Γραφής, δεν έκανε όμως το ίδιο για κάθε κείμενο που έχει γραφτεί εκτός της Γραφής... Αν ήταν έτσι δε θα υπήρχαν ούτε αιρέσεις ούτε πλάνες.... Άρα θέλει πολύ προσοχή και εξέταση των Γραφών, και να μη δεχόμαστε άκριτα ό,τι λέει κάποιος, όταν αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις Γραφές.

Δυστυχώς οι ανθρώπινες Εκκλησίες δεν ακολούθησαν πάντα αυτόν τον κανόνα. Με διάφορες προφάσεις (λέγε με "Ιερά Παράδοση"), αιώνα με τον αιώνα καταργούσαν όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της ορθής Διδασκαλίας, τάχα μου με το πρόσχημα πως η "Ιερά Παράδοση" (δηλαδή οι διδασκαλίες ανθρώπων) είναι ισάξια της Γραφής, του Ευαγγελίου. Αυτό είναι πλάνη, ο ακρογωνιαίος λίθος που οδήγησε σε σατανικές και αντίχριστες διδασκαλίες να παρεισφρήσουν στην ανθρώπινη Εκκλησία. Δε με ενδιαφέρει τι λένε οι "ορθόδοξοι πατέρες" (θα αναφερθώ σε άλλο κείμενο στο "πατέρες"), έχουν άδικο και λάθος και πρέπει να το διορθώσουν αλλιώς θα τους διορθώσει ο Κύριος. Θα γράψω στο μέλλον και θα αναλύσω ποιές είναι αυτές οι διδασκαλίες και γιατί είναι αντίθετες στην Αγία Γραφή. Έχουμε καιρό. Αλλά προς το παρόν, αυτό που θα γράψω είναι πως υπάρχουν πολλές αιρέσεις επί αιρέσεων, και κανένα από τα επίγεια δόγματα δεν κατέχει την "ορθή πίστη" όπως πρεσβεύει. Ούτε η "Ορθοδοξία" έχει την επίσημη αντιπροσωπία όπως ισχυρίζεται, ούτε οι παπικοί, ούτε οι διάφοροι οργανωμένοι προτεστάντες, ιαχωβάδες, κά. Όλοι τους είναι τυφλωμένοι. Η πραγματική διδασκαλία είναι στην Αγία Γραφή, ιερέας μας είναι ο Ιησούς Χριστός και οδηγός μας ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο. Πατέρα έχουμε μόνο Έναν, τον Πατέρα μας στον Ουρανό. Δεν έχουμε "πατέρες" στη Γη.

Μη μπερδεύεστε λοιπόν. Εγώ όταν μιλάω για Εκκλησία, εννοώ τη Νύφη του Κυρίου, το Σώμα Του, εννοώ όλους εμάς, ανεξαρτήτως δόγματος, που η καρδιά μας ανήκει στον Κύριο, που είμαστε το ποίμνιό Του, ο εκλεκτός λαός Του. Όταν μιλάω για κοσμικές εκκλησίες, για ανθρώπινα ιερατεία, τούβλα, και τρούλους, θα το ξεκαθαρίζω.

Γιατί Αλάτι της Γης

Γειά σας. Είμαι ένας νέος Χριστιανός, Έλληνας, βαφτισμένος Ορθόδοξος. Ζω στην Αθήνα. Εδώ και πολλά χρόνια προβληματίζομαι με τη κατάσταση της πατρίδας μας, και αναζητούσα το Θεό. Παρότι είμαι βαπτισμένος Ορθόδοξος και δεν έχω "μπλεχτεί" με κάποιο άλλο δόγμα ή αίρεση, δεν έχω πολλά πάρε δώσε με την ελληνορθόδοξη Εκκλησία. Δε τα πήγαινα ποτέ καλά με τα τελετουργικά. Προτιμώ την ουσία. Έτσι λοιπόν αυτό που κάνω εδώ και πολλά μα πολλά χρόνια, είναι να μελετώ την Αγία Γραφή αλλά και κείμενα άλλων, Αγίων και μη, να προσεύχομαι για τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, και να ευχαριστώ το Θεό. Χωρίς να πηγαίνω στην επίγεια Εκκλησία.

Αυτά τα γράφω γιατί θεωρώ πως πρέπει να είμαι ξεκάθαρος στο τι και ποιός είμαι και πως λειτουργώ, γιατί αυτά που θα γράψω στο μέλλον είναι πιστεύω σημαντικά και θα έρθω σε κόντρα με πολλές δογματικές αντιλήψεις, ιεραρχίες, και πρόσωπα. Και θέλω ο καθένας να ξέρει από ποιόν διαβάζει ό,τι διαβάζει. Σίγουρα θα κατηγορηθώ ως αιρετικός, αυτό είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο. Αλλά ποτέ δε θα γράψω κάτι που δε στηρίζεται στη Γραφή ή δεν προέρχεται από προσωπική μου εμπειρία. Δεν μου αρέσει να λέω ψέμματα, και επειδή γνωρίζω πως υπάρχει Θεός και θα με κρίνει αυστηρά, δεν έχω σκοπώ να πλανέψω κανέναν σας, γιατί θα δώσω λόγο για αυτό. Απλά θέλω να αφυπνίσω συνειδήσεις και να τσιγκλίσω λίγο την Εκκλησία που κοιμάται, γιατί ο καιρός πλησιάζει προς το Τέλος.

Δεν έχω πάρει άνωθεν εντολή για αυτό. Δεν είμαι προφήτης, ή αν είμαι, σίγουρα δε το γνωρίζω ακόμα. Ό,τι γράφω προέρχεται από τη δική μου σκέψη, αυτό το ξεκαθαρίζω. Πιστεύω έπειτα από φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, αλλά, είμαι άνθρωπος, μπορεί να κάνω λάθος ή να πλανευτώ ο ίδιος. Όπως και για όλους τους υπόλοιπους, έτσι και για μένα, ποτέ μη δέχεστε ό,τι διαβάζετε ή ακούτε χωρίς κρίση. Να εξετάζετε τις Γραφές και να προσεύχεστε για Φώτιση, πάντα.

Γιατί λοιπόν "Αλάτι Της Γης"; Ο Ιησούς Χριστός, ο Γιος του Θεού, Διδάσκαλος μας και Κύριος μας, αποκαλούσε εμάς τους μαθητές Του "Αλάτι της Γης". Γιατί για αυτό το λόγο μας έστειλε στο κόσμο, για να πολεμήσουμε την ηθική σήψη και τη διαφθορα της αμαρτίας. Όπως έκανε το αλάτι εκείνα τα χρόνια, έτσι κι εμείς. Έτσι λοιπόν θέλω κι εγώ με τα μικρά μέσα που διαθέτω, τα πενιχρά, να κάνω αυτό που είμαι υποχρεωμένος να κάνω μπροστά στο Κύριο σε κάθε έκφανση της ζωής μου, να δίνω μαρτυρία για Εκείνον και να είμαι πρεσβευτής Του. Δε το κάνω πάντα τέλεια ούτε φυσικά έχει Εκείνος την ευθύνη για τις δικές μου πράξεις. Αλλά στο καιρό που ζούμε, που η ανομία και η αμαρτία επικρατούν, πρέπει όλοι οι Χριστιανοί να παλεύουμε όσο μπορούμε για να κρατήσουμε πίσω την ηθική σήψη. Να είμαστε το Αλάτι της Γης.